تبلیغات
ژنتیک و اصلاح نژاد - صندوق بین المللی پول
 
ژنتیک و اصلاح نژاد
 
 

دكتر طهماسب دولتشاهی در كتاب تاریخ نهادهای اقتصادی، ضمن بررسی تاریخ صندوق بین المللی پول، برخی فعالیت های این نهاد بسیار موثر را از زمان شروع به كار بررسی كرده است. در این بخش از مقاله، نكات قابل توجهی درباره چگونگی تاسیس سیستم ارزی بین المللی درج شده است كه می خوانید.
  عدم وجود نظام پولی بین المللی كه تجارت بین الملل بتواند در پرتو آن بسط و گسترش پیدا كند در اواخر جنگ بین المللی دوم موجب افزایش تلاش های بین المللی گردید. در سال های بین دو جنگ جهانی مذاكرات رسمی و غیررسمی متعددی بین نمایندگان كشورهای آمریكا، انگلیس، فرانسه و برخی دیگر از كشورها برای جلوگیری از تكرار بحران های پولی و مالی سال های 1930 انجام گرفت. در خاتمه نمایندگان 44 كشور جهان در تاریخ اول تا 22 ژوئیه سال 1945 در برتن وودز محلی در نیوهمپشایر آمریكا تشكیل جلسه داده كه در نهایت منجر به انعقاد موافقت نامه برتن وودز گردید. در این اجلاس سه كمیسیون مهم به وجود آمد. موضوع صندوق بین المللی پول در كمیسیون نخست تحت بررسی قرار گرفت. كمیسیون دوم مساله بانك بین المللی توسعه و ترمیم (بانك جهانی) و سومین كمیسیون موضوع همكاری های اقتصادی بین المللی را در دستور كار خود قرار دادند.
  

    در كمیسیون اول كه دو سند با اهمیت یعنی برنامه كینز (پیشنهادی نمایندگان انگلیسی) و برنامه وایت (پیشنهادی نمایندگان آمریكا) را بررسی می كرد، تصمیم به ایجاد صندوق بین المللی پول گرفته شد. بر این اساس نظام نوین بین المللی ارزی به وجود آمد كه از سال 1945 تا 1973 عملااجرا می شد.
 سیستم ارزی بین المللی كه در كنفرانس برتن وودز توافق گردید دارای سه اصل بود: 1- نرخ ثابت ارز2- قابلیت تبدیل 3- دلار به عنوان ارز قابل تبدیل و قابل ذخیره. در حالی كه دو اصل اول و دوم مورد پذیرش اعضا قرار گرفت، در مورد اصل سوم سكوت شد.
    سیستم ارزی در آن زمان بر اساس رابطه بین دلار و طلا(یك دلار آمریكا)= 888671/0 گرم طلا) عمل می كرد (نرخ غیرمستقیم). نسبت ثابت بین ارزها، كشورهای عضو را متعهد می كرد كه نرخ ارز خود را در مقابل دلار بیش از درصد معینی تغییر ندهند. تغییرات نرخ ارز كشورها خارج از معیارهای تعیین شده فقط در صورت وجود عدم تعادل اساسی در تراز پرداخت های خارجی آنها و از طریق تصویب اركان مربوطه صندوق امكان پذیر بود.
    دلار بعد از جنگ دوم نه تنها ارز مسلط و معیار سنجش ارزش در مقابل دیگر ارزها (در رابطه با یك گرم طلای ناب) بود، بلكه تبدیل به ارز قابل انتقال و قابل ذخیره نیز گردید. دلار در خاتمه جنگ قوی ترین ارز در كشورهای غربی و به عنوان وسیله پرداخت بین المللی مورد شناسایی قرار گرفته بود. از طرف دیگر چون دلار قابلیت تبدیل به طلاداشته و بانك مركزی آمریكا هر مقدار دلار را به طلاتبدیل می كرد، به عنوان ارز قابل ذخیره نیز مورد قبول واقع می گردید. چون كشورهای عضو موظف بودند كه رابطه بین ارزش دلار و واحد پولی داخلی خود را در محدوده معینی ثابت نگه دارند، از این جهت مشكلاتی در مورد نرخ تبدیل ارز و تراز پرداخت های خارجی برای آمریكا پیش نمی آمد.
    صندوق بین المللی پول از زمان تاسیس تاكنون هم از نظر وظایف و هم از جهت سازمان و تشكیلات، گسترش قابل توجهی یافته است. اساسنامه صندوق چندین بار مورد تجدیدنظر قرار گرفته و بر اساس توافق فیمابین بانك مركزی كشورهای عضو تكمیل شده است.
    در سال های گذشته طلابه عنوان واحد سنجش و وسیله ذخیره دولت ها (35 دلار هر اونس طلا) نقش مهمی را در گسترش فعالیت های صندوق بازی كرده است. در سال 1960 وقتی كه قیمت بازار آزاد طلابیش از قیمت رسمی طلاافزایش یافت، هشت بانك مركزی از كشورهای عضو توافق نمودند كه با اتخاذ تدابیر متحدالشكل متفقا این دو قیمت را به یكدیگر نزدیك نمایند، ولی بالاخره سیاست مذكور با افزایش موج سفته بازی طلادر تاریخ 17 مارس 1968 رها گردید. از آن زمان تاكنون طلادر مجاورت قیمت رسمی دارای قیمت آزادی نیز هست كه بر اساس عرضه و تقاضای طلادر بازارهای بین المللی تعیین می شود. برطرف كردن تنگناهای نقدینگی اعضا بر اساس معیارهای فعلی بایستی از طریق استفاده از اعتبارات صندوق كه میزان آن با توجه به سهمیه اعضا تعیین می شود، صورت گیرد. بدین ترتیب سهمیه نه تنها میزان رای، بلكه امكانات اعتباری كشورهای عضو را نیز تعیین می كند. 25درصد از سهم اعضا (كه به صورت طلابه صندوق پرداخت می شود) می تواند بدون قید و شرط در اختیار كشورها قرار گیرد. در حالی كه امكان برداشت مابقی سهام بستگی به وضعیت اقتصادی كشورهای عضو دارد.
    هیات رییسه كه یكی از ارگان های اصلی صندوق می باشد تاكنون برای افزایش نقدینگی صندوق چندین بار سهام كشورها را افزایش داده است و به علاوه در سال های گذشته تسهیلات مخصوصی را برای كشورهای عضو در موارد خاص فراهم آورده است كه اغلب به نفع كشورهای در حال توسعه بوده است. از این جمله می توان اعتبارات مربوط به كاهش بهای مواد اولیه و اعتبارات برای كشورهایی كه دارای كسری شدید در تراز پرداخت ها هستند را نام برد. بالاخره بایستی از اعطای حق برداشت مخصوص كه در سال 1969 به وسیله صندوق مطرح شد، یاد كرد كه می تواند در جهت افزایش نقدینگی بین المللی و بهبود وضعیت كشورهای در حال توسعه مفید واقع شود.
    گذشته از این، برخی كشورهای عضو موفق شدند بر اساس توافق از كمك های اعتباری صندوق به صورت وام بهره مند شوند كه این روند سیستم اعتباراتی صندوق را تقویت می كند. به عنوان مثال می توان از توافق حاصله بین ده كشور صنعتی جهان نام برد كه به طور متقابل در مواقع بروز بحران های اقتصادی به یكدیگر اعتبار اعطا می نمایند. ذكر موافقت نامه «سوآپ» نیز شایان توجه است. بانك های مركزی كشورهای عضو بر اساس موافقت نامه مذكور توافق نمودند كه در مواقع لزوم به یكدیگر اعتبار كوتاه مدتی با زمان حداقل سه ماه با نرخ تبدیل ثابت ارز اعطا نمایند.
    تعداد اعضای صندوق كه در بدو تاسیس 44 عضو بود به بیش از 180 كشور افزایش یافته است. اركان اصلی صندوق بین المللی پول عبارتند از:
    الف- هیات رییسه، ب- هیات اجرایی، ج- مدیرعامل و كارمندان.
    هیات رییسه (مجمع عمومی) بالاترین ارگان صندوق بین المللی پول است كه هر كشور در آن یك نماینده دارد (كه معمولاوزرای ذی ربط یا روسای بانك مركزی كشورهای عضو می باشد) هیات رییسه صندوق سالی یك بار تشكیل جلسه می دهد، در حالی كه هیات رییسه به مسائل اساسی چون پذیرش اعضای جدید، تعیین سهام و تغییر در سهام اعضا، اعطای اعتبار حق مخصوص، رسیدگی می كند، مسائل جاری صندوق توسط ارگان دیگری به نام هیات مدیره بررسی و حل و فصل می گردد. هیات مدیره در حال حاضر متشكل از بیست نفر نماینده است كه پنج نفر از آنها به وسیله كشورهایی كه دارای بیشترین سهم در صندوق می باشند، انتصاب شده و پانزده نفر باقیمانده توسط اعضای دیگر بر اساس توزیع جغرافیایی برای مدت دو سال انتخاب می گردند. بالاخره مدیرعامل به عنوان ریاست هیات مدیره كه امور مربوط به ادارات صندوق را حل و فصل می كند برای مدت پنج سال توسط هیات مدیره انتخاب می شود. تصمیماتی كه در هیات رییسه یا هیات مدیره صندوق اتخاذ می شود با تصویب رای اكثریت لازم الاجرا خواهد شد. اساسنامه صندوق در مورد تصمیم گیری راجع به مسائل مهم، اخذ درصد معینی از آرای را پیش بینی كرده است، مثلاچنانچه تغییر مفاد اساسنامه مورد نظر باشد، اخذ رای مثبت 85 درصد كل آرا الزامی است. حق رای در صندوق بر اساس حق پایه كه 250 رای برای هر عضو می باشد و حق رای بر اساس سهام كه به ازای هر صد هزار حق برداشت مخصوص، یك رای است، تعیین می شود.
    حق برداشت مخصوص یا SDR یك پول دفتری است كه برای بالابردن توافق مالی و سطح نقدینگی صندوق توسط اعضا به وجود آمده است. كشورها می توانند با تصویب صندوق از حق برداشت مخصوص برای جبران كسری تراز پرداخت های خود استفاده كنند. از ابتدای تاسیس صندوق یكی از مشكلاتی كه در آن وجود داشت كمبود نقدینگی صندوق بود. این كمبود بعد از مذاكراتی كه نمایندگان عضو طی اجلاس های متعددی به عمل آوردند بالاخره توانست از طریق ایجاد حق برداشت مخصوص تا اندازه ای برطرف گردد.


 





نوع مطلب : اقتصاد کشاورزی، 
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 9 اسفند 1390 :: توسط : محمد احراری
درباره وبلاگ
محمد احراری
کارشناس ارشد مهندسی کشاورزی گرایش ژنتیک و اصلاح نژاد دام
در این وبلاگ علاوه بر موضوعات تخصصی رشته اینجانب، مسائل مربوط به شهر عزیزمان زابل نیز آورده شده است.

مدیر وبلاگ: محمد احراری
منوی اصلی
موضوعات
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
پیوندهای روزانه
نظرسنجی
نظرشماراجع به وبلاگ و مطالب آن چیست؟



برچسبها
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو

كد ماوس



تعبیر خواب آنلاین

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت